معرفی
طعم دهنده یا طعم دهنده به فرآیند دادن طعم مشخص به غذا و نوشیدنی اشاره دارد. این یک جنبه ضروری از پخت و پز است و با استفاده از مواد مختلف انجام می شود. اصطلاح «طعمآور» طیف وسیعی از افزودنیهای غذایی را در بر میگیرد که برای بهبود طعم غذاها استفاده میشود. در این مقاله به تعریف طعم دهنده می پردازیم و نمونه هایی را ارائه می دهیم.
طعم دهنده چیست؟
طعم دهنده فرآیند افزودن یا تقویت طعم یا عطر متمایز به غذا، نوشیدنی یا سایر محصولات است. طعمدهندهها میتوانند طبیعی یا مصنوعی باشند و به دلایل مختلفی از جمله افزایش طعم، پوشاندن طعمها یا بوهای نامطلوب و افزایش ماندگاری محصول به غذاها اضافه میشوند.
طعم دهنده ها به طیف گسترده ای از غذاها از جمله آب نبات، محصولات پخته شده، تنقلات، سس ها و نوشیدنی ها اضافه می شوند. آنها را می توان به اشکال مختلف مانند عصاره، کنسانتره، پودر یا روغن اضافه کرد.
انواع طعم دهنده ها
طعم دهنده ها را می توان به طور کلی به دو دسته تقسیم کرد - طعم دهنده های طبیعی و طعم دهنده های مصنوعی.
طعم دهنده های طبیعی
طعم دهنده های طبیعی از گیاهان، میوه ها، سبزیجات یا حیوانات به دست می آیند. آنها برای بدست آوردن طعم یا عطر مورد نظر استخراج یا پردازش می شوند.
نمونه های رایج طعم دهنده های طبیعی عبارتند از عصاره وانیل، عصاره بادام، عصاره لیمو، عصاره پرتقال و روغن نعناع. این طعم دهنده ها از منابع طبیعی از طریق فرآیندهایی مانند پرس سرد، تقطیر با بخار آب یا استخراج با حلال به دست می آیند.
طعم دهنده های طبیعی اغلب بر طعم دهنده های مصنوعی ترجیح داده می شوند زیرا آنها سالم تر و معتبرتر هستند. با این حال، آنها می توانند گران تر باشند و ممکن است همیشه نتایج ثابتی ارائه نکنند.
طعم دهنده های مصنوعی
طعم دهنده های مصنوعی که به آن طعم دهنده های مصنوعی نیز می گویند، از طریق فرآیندهای شیمیایی تولید می شوند. آنها برای تقلید طعم و عطر منابع طبیعی ایجاد می شوند و اغلب از ترکیباتی استفاده می کنند که در طبیعت یافت نمی شوند.
نمونههای رایج طعمدهندههای مصنوعی شامل وانیلین، نسخه مصنوعی عصاره وانیل و اتیل مالتول است که برای افزایش شیرینی محصولات غذایی استفاده میشود.
طعم دهنده های مصنوعی اغلب توسط صنایع غذایی ترجیح داده می شوند زیرا مقرون به صرفه تر هستند و می توانند در مقادیر زیاد تولید شوند. با این حال، گاهی اوقات آنها نسبت به طعمدهندههای طبیعی کمتر سالم یا کمتر معتبر هستند.
تقویت کننده طعم
تقویت کننده های طعم، افزودنی های غذایی هستند که برای تشدید طعم محصولات غذایی استفاده می شوند. آنها طعم یا عطر مشخصی ندارند اما با تقویت یا تقویت طعم های موجود در غذا کار می کنند.
نمونههای رایج تقویتکنندههای طعم عبارتند از مونوسدیم گلوتامات (MSG) که اغلب در غذاهای شور استفاده میشود و ریبونوکلئوتیدها که در غذاهای فرآوری شده استفاده میشوند.
تقویت کننده های طعم اغلب در غذاهای فرآوری شده یا بسته بندی شده برای حفظ ثبات طعم در تعدادی از محصولات استفاده می شود.
نمونه هایی از طعم دهنده ها
انواع مختلفی از طعم دهنده ها وجود دارد که در پخت و پز و تولید مواد غذایی استفاده می شود. در اینجا چند نمونه رایج آورده شده است:
عصاره وانیل
عصاره وانیل یک طعم دهنده طبیعی است که از دانه وانیل به دست می آید. معمولا در غذاهای شیرین مانند کیک، کلوچه و بستنی استفاده می شود.
آب لیمو
آب لیمو یک طعم دهنده طبیعی است که اغلب برای بهبود طعم غذاهای خوش طعم مانند سالاد، مرغ و ماهی استفاده می شود.
پودر سیر
پودر سیر یک طعم دهنده مصنوعی است که معمولا در غذاهای خوش طعم مانند سس پاستا، سوپ و ماریناد استفاده می شود.
دارچین
دارچین یک طعم دهنده طبیعی است که اغلب در غذاهای شیرین مانند پای، رول دارچین و قهوه استفاده می شود.
Msg
MSG یک تقویت کننده طعم مصنوعی است که اغلب در غذاهای خوش طعم مانند سوپ ها، خورش ها و سرخ کردنی ها استفاده می شود.
اتیل وانیلین
اتیل وانیلین یک طعم دهنده مصنوعی است که اغلب برای تقلید طعم عصاره وانیل استفاده می شود. معمولاً در محصولات پخته شده، بستنی و سایر دسرها استفاده می شود.
نتیجه
طعم دهنده یکی از جنبه های مهم پخت و پز و تولید غذا است. طعم و عطر متمایزی به ظروف می بخشد و برای بهبود طعم کلی غذا استفاده می شود. انواع مختلفی از طعم دهنده ها از جمله طعم دهنده های طبیعی و مصنوعی و تقویت کننده های طعم وجود دارد. نمونه های رایج طعم دهنده ها عبارتند از عصاره وانیل، آب لیمو، پودر سیر، دارچین، MSG و اتیل وانیلین.