عملکردهای مهم قارچ کش ها

قارچ کش ها دو حالت دارند: یکی قارچ کش محافظ و دیگری قارچ کش سیستمیک. قارچ کش های محافظ مستقیماً با باکتری های بیماری زا در خارج یا روی سطح گیاه تماس می گیرند، باکتری های بیماری زا را از بین می برند یا آنها را مهار می کنند، به طوری که نمی توانند وارد گیاه شوند و در نتیجه گیاه را از آسیب باکتری های بیماری زا محافظت می کنند. این نوع قارچ کش، قارچ کش محافظ نامیده می شود و عملکرد آن دو جنبه دارد: یکی از بین بردن مستقیم باکتری های بیماری زا پس از سمپاشی عامل، یعنی "اثر باکتری کش تماسی"; دیگری اسپری کردن عامل روی سطح گیاه در گذشته، زمانی که کلنی باکتری های بیماری زا روی بدن گیاه در تماس با عامل مسموم می شد، به آن "اثر باکتری کش باقیمانده" می گفتند.
قارچ کش های مختلف به روش های مختلف عمل می کنند. قارچ کشی که قبل از هجوم پاتوژن بر روی سطح گیاه اعمال می شود، اثر پیشگیرانه و محافظتی داشته باشد، قارچ کش محافظ یا عامل محافظ نامیده می شود. قارچ کشی که می تواند باکتری های آلوده را در محل استفاده از بین ببرد، قارچ کش ریشه کن نامیده می شود. قارچ کش هایی که برای از بین بردن میکروب ها به قسمت آلوده بدن منتقل می شوند، قارچ کش های سیستمیک نامیده می شوند. بسیاری از عوامل ریشه کن کننده نیز عوامل سیستمیک هستند و بیشتر آنها دارای اثرات شیمیایی درمانی هستند. بنابراین، در عمل، قارچ کش ها اغلب به دو روش عمل تقسیم می شوند: حفاظتی و سیستمیک. مکانیسم عمل آنها نیز تقریباً به دو دسته تقسیم می شود:
1. با فرآیند تنفسی میکروب ها تداخل داشته و تولید انرژی را مهار می کند.
2. تداخل در بیوسنتز مواد حیات باکتریایی مانند پروتئین ها، اسیدهای نوکلئیک، استرول ها و غیره قارچ کش های محافظ عمدتاً محصولاتی با طیف وسیع باکتری کشی و قدرت باکتری کشی پایین هستند. قارچ‌کش‌های سیستمیک عموماً دارای قدرت باکتری‌کشی قوی و طیف باکتری‌کشی باریکی هستند و برخی از گونه‌ها سمیت انتخابی خاصی برای باکتری‌های بیماری‌زا دارند. از آنجایی که نقطه عمل عامل سیستمیک در باکتری ها نسبتا منفرد است، باکتری ها به دلیل جهش های ژنتیکی مستعد مقاومت دارویی هستند. به منظور جلوگیری یا به تاخیر انداختن ظهور مقاومت دارویی، معمولاً می توان عامل محافظ مناسب و عامل سیستمیک را برای کاربردهای ترکیبی یا استفاده متناوب انتخاب کرد تا با یادگیری از یکدیگر اثرات کنترلی بهتری حاصل شود. هنگام استفاده، روش‌های مختلف کاربرد آفت‌کش‌ها مانند تیمار بذر، محلول‌پاشی و تیمار خاک باید با توجه به ویژگی‌های بروز بیماری اتخاذ شود.